Historia Gniewa
Gniew leży na lewym brzegu Wisły, w historycznej krainie Kociewie. Przez siedem wieków był twierdzą, miastem kupców i winiarzy oraz siedzibą starostów, wśród których był przyszły król Jan III Sobieski.
do XIII wiekuPoczątki: gród nad Wisłą
Pierwsze wzmianki o Gniewie pochodzą z pierwszej połowy XIII wieku. Miejsce nad Wisłą i ujściem Wierzycy miało duże znaczenie strategiczne i leżało na szlakach prowadzących do Gdańska, Starogardu i Grudziądza. Po podziale państwa przez Bolesława Krzywoustego okolica należała do kasztelanii starogardzkiej.
1282–1454Czasy krzyżackie: zamek i prawa miejskie
Zakon krzyżacki przejął Gniew w drugiej połowie XIII wieku. Miejscowe publikacje podają rok 1282, a część opracowań wcześniejszą datę 1276. Była to pierwsza krzyżacka posiadłość na lewym brzegu Wisły. Zakon zaczął budować potężny zamek i ufortyfikowane miasto.
- 1297Gniew otrzymuje prawa miejskie. Rozpoczyna się budowa murów obronnych.
- 1422Zamek jest przebudowywany. Zamieszkuje w nim były wielki mistrz Michał Küchmeister.
- 1440Miasto przystępuje do antykrzyżackiego Związku Pruskiego.
1454–1772W Rzeczypospolitej: starostwo i winiarze
Na prośbę miasta król Kazimierz Jagiellończyk włączył Gniew do Polski w 1454 roku. Potwierdził to II pokój toruński w 1466 roku. Gniew należał do województwa pomorskiego w Prusach Królewskich i był siedzibą starostów rezydujących w zamku. W epoce nowożytnej słynął też z handlu winem.
- 1454Gniew bywa przejściowo pierwszą siedzibą wojewodów pomorskich.
- 1626Wojna polsko-szwedzka. Bitwa pod Gniewem, tzw. bitwa dwóch Wazów, którą dziś przypomina turniej „Vivat Vasa”.
- XVII w.Starostą gniewskim jest Jan Sobieski, późniejszy król Jan III. Buduje on pałac dla żony, Marii Kazimiery, zwany Pałacem Marysieńki.
1772–1920Pod zaborem pruskim
W wyniku I rozbioru Polski w 1772 roku Gniew trafił do Prus. Miasto nosiło wówczas niemiecką nazwę Mewe. Od 1871 roku należało do Cesarstwa Niemieckiego. Zabór trwał 148 lat.
- 192027 stycznia Gniew wraca do Polski po I wojnie światowej. Rocznica jest w mieście obchodzona do dziś.
1920–1989Wiek XX: pożar zamku i wojna
W 1921 roku wielki pożar zniszczył zamek, który przez kolejne dekady stał jako ruina. W listopadzie 1939 roku Niemcy dokonali pierwszych wysiedleń z Gniewa, wypędzając około 600 Polaków. W kolejnych latach miasto odbudowywało się po wojnie.
od lat 90.Odbudowa zamku i współczesność
Zamek odbudowano w drugiej połowie XX wieku i dziś pełni funkcje muzealne, hotelowe i kulturalne. Odbywają się tu inscenizacje historyczne, turnieje rycerskie i festiwale. Starówka z rynkiem (plac Grunwaldzki) i ratuszem ma największy w Pomorzu zespół zabytkowych kamienic. Panorama miasta od strony Wisły uchodzi za wyjątkową w skali Europy.
Gmina Gniew jest gminą miejsko-wiejską w powiecie tczewskim w województwie pomorskim. Oprócz miasta tworzą ją wsie, z których część ma własną, bogatą historię.
Gniew
Siedziba gminy. Zamek, starówka, ratusz, kościół św. Mikołaja i Muzeum Archeologiczne.
Piaseczno
Znane z sanktuarium maryjnego oraz Muzeum Polskiego Ruchu Ludowego.
Opalenie
Wieś z zabytkowym kościołem pw. św. Apostołów Piotra i Pawła.
KociewieRegion i tradycja
Gmina leży w kulturowym regionie Kociewia, nad Wisłą i dolną Wierzycą. Losy wsi były związane z miastem: należały do krzyżackiego, a później polskiego starostwa gniewskiego, a od 1772 do 1920 roku do państwa pruskiego.
DziedzictwoCo warto zobaczyć
Poza zamkiem i starówką turystów przyciągają święta i turnieje rycerskie, w tym Międzynarodowy Turniej Rycerski „Vivat Vasa”, a także kościoły, muzea i szlaki wzdłuż Wisły.
Opracowano na podstawie materiałów Urzędu Miasta i Gminy Gniew (gniew.pl) oraz opracowań encyklopedycznych. Daty z początków osadnictwa różnią się w źródłach.
